နှလုံးသားမှာ ကမ္ဘာကမ္ပည်းတင်သူရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာ စုစည်းမှုများ (ဟံသာဝတီ ဦးဝင်းတင်)
နှလုံးသားမှာ ကမ္ဘာကမ္ပည်းတင်သူရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာ စုစည်းမှုများ (ဟံသာဝတီ ဦးဝင်းတင်)
လူတိုင်းကိုယ်စီရဲ့ ဘဝဖြတ်သန်းမှု ပုံရိပ်ဆိုတာ နှင်းလွှာပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်သွားသလို ခြေရာလေးတွေ ထင်ကျန်ခဲ့မြဲ။ ဒီခြေရာတွေကို လှမ်းကြည့်သူရဲ့ ရှုမြင်ပုံ၊ သုံးသပ်ပုံ၊ မှတ်ချက်ပေးပုံတွေဟာ ကြည့်သူရဲ့ စိတ်နှလုံးဉာဏ်ပညာအပေါ်မှာ မူတည်ပြီး နောင်မျိုးဆက်အတွက် တန်ဖိုးကြီးဘဝသင်ခန်းစာတွေ ဖြစ်သွားတတ်တယ်။
ခြေရာချန်ထားသူကလည်း ပညာဉာဏ်အမြော်အမြင်ကြီးမား၊ စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းနဲ့ ပြည့်စုံသူတွေဖြစ်တဲ့ တန်ဖိုးကြီး လူသားတွေ။ အဲဒီခြေရာကောက်ကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်သူက ဆရာကြီး “ဟံသာဝတီ ဦးဝင်းတင်”။ ဒီတော့ အားကျအတုယူစရာ၊ စိတ်မာန်တက်ကြွစရာ၊ ကြည်နူးလွမ်းဆွတ်စရာ၊ နှမျောတသဖြစ်စရာ ခံစားချက်မျိုးစုံနဲ့ ပန်းပေါင်းစုံဥယျာဉ်ကြီးထဲ ရောက်သွားရသလိုပါပဲ။
‘သူ့တစ်သက်လုံးမှာ တစ်ခုတည်းသော ယုံကြည်ချက်နဲ့ တစ်ခုတည်းကိုပဲလုပ်တဲ့ နိုင်ငံရေးသတ္တဝါ’ လို့ မှတ်ချက်ချ ခံထားရသူက မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲ သမိုင်းဦးကာလဝိုင်အမ်ဘီအေခေတ်က ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ ဒေါင်ဒေါင်မြည် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဖေ-ပု-ရှိန် ထဲက ဦးထွန်းရှိန်။
“ဝိသေသနဲ့ယှဉ်သော မှာတမ်း” ဆောင်းပါးမှာသတင်းစာဆရာ ‘ဦးထွန်းဖေ’ ရဲ့ သတင်းစာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ခံယူချက်ဟာ ရဲရင့်ပြတ်သားလိုက်တာ။ ဦးထွန်းဖေဟာသူ့ယုံကြည်ချက်အတိုင်း ဝန်ကြီးရာထူးကို အဆုံးခံပြီး အမှန်ပြောခဲ့တယ်။ အငြိုငြင်၊ အဖိနှိပ်ခံပြီး အမှန်တွေကို ရေးခဲ့သူဖြစ်တယ်။
“သတင်းစာဆိုတာ ခေတ်ကိုထင်ဟပ်ရုံမက ခေတ်ကိုပြောင်းအောင် ကြိုးစားတယ်။ ပြောင်းလည်း ပြောင်းနိုင်တယ်။ ပြောင်းအောင်လုပ်ဖို့လည်း တာဝန်ရှိတယ်။ သတင်းစာသမားဆိုတာ အမှန်ကို ရေးရဲ၊ ပြောရဲ၊ ဖွင့်ချရဲ၊ ဖော်ထုတ်ရဲ၊ တူးဆွရှာဖွေရဲ ရမယ်” တဲ့။
“လူထုချစ်သမျှ လူထုဦးလှ (သို့) နှလုံးသားမှာ ကမ္ဘာကမ္ပည်းထိုးတဲ့သူ” ဆောင်းပါးမှာ ဦးလှရဲ့ အများအကျိုးဆောင်ရွက်ပုံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊ လူသားတွေအပေါ်ထားတဲ့ စေတနာ မေတ္တာ စတဲ့ စိတ်အလှနဲ့ အလုပ်အလှတွေကို တပြိုင်တည်းတွေ့နိုင်ပါတယ်။
ဦးဝင်းတင်ကတော့ လူထုဦးလှကို ဦးလေးလို့ ချစ်စနိုးနဲ့ ခေါ်ပါတယ်။ “ဦးလေးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေမယ့် ကမ္ပည်းစာတမ်းဟာ ရောဘတ်ဘရောင်နင်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာရှိတဲ့ ကမ္ပည်းစာတမ်းထက် ပိုပြီး ကျယ်ဝန်းနက်ရှိုင်းတဲ့ သဘောဆောင်မှာ သေချာပါတယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၊ လူမျိုးတစ်မျိုးလောက်ကိုသာ ကိုယ်စားပြုတဲ့ ကျဉ်းကျဉ်းတိမ်တိမ် သဘောဆောင်မှာ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်လို့ ပြောချင်တယ်” တဲ့။ ဒီမှတ်ချက်ကို ဖတ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ကြည်နူးချမ်းမြေ့လိုက်တာ။
“မိန်းမတံခွန်” ဆောင်းပါးမှာ နိုင်ငံရေးသမား၊ အယ်ဒီတာ၊ စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ‘ရေနံမြေ ဒေါ်ခင်စု’ ရဲ့ ရဲရဲတောက် စိတ်နေစိတ်ထားတွေ၊ အမျိုးသမီး အခွင့်အရေးအတွက် ဘဝတစ်ခုလုံး မြှုပ်နှံပြီး ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ပုံတွေကစိတ်ဓါတ်တက်ကြွဖွယ်ပါပဲ။
“မိန်းမသား ဆိုတာလည်း လူပဲဟ နှလုံးသားချည်း ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ လက်လည်း ရှိတယ်။ ဒီတော့ လက်အလုပ်လုပ်မယ်။ ခေါင်းလည်း ရှိတယ်။ ဒီတော့ ဉာဏ်အလုပ်လည်းလုပ်မယ်။ မမစု ပြောနေတာက မိန်းမသားရဲ့ လက်ဂုဏ်ရည်၊ ခေါင်းဂုဏ်ရည် ကိစ္စဟေ့၊ သဘာဝတရားအတိုင်းပဲတော်သူထူးသူ ထိပ်မှာနေ။ ရှေ့ကသွား။ မိန်းမသားမို့လို့ ဆိုပြီး နောက်တန်းမှာ ချန်မထားနဲ့။ အောက်တန်းမှာ မနေခိုင်းနဲ့ ဒါပဲ” တဲ့။ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်အားတက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ စကားလုံးတွေပါလဲ။
ဒီစာအုပ်မှာ ဦးဝင်းတင်က သူနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတဲ့ ဘဝပုံရိပ် (၂၄) ခုကို သူ့ရဲ့ အတွေးအမြင်နဲ့အတူ ‘ရုပ်ပုံလွှာ’ ဆောင်းပါးအဖြစ် ရေးဖွဲ့ထားပါတယ်။ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်က ရတနာပုံသတင်းစာကို ဦးစီးလုပ်ဆောင်ခဲ့သူ ဦးအဟီး၊ ဖေ-ပု-ရှိန် လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဦးထွန်းရှိန်၊ သတင်းစာဆရာ စာရေးဆရာကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ရွှေဥဒေါင်း၊ ဒဂုန်တာရာ၊ ပါရဂူ၊ လူထုဦးလှ၊ ရေနံမြေဒေါ်ခင်စု၊ ညိုမြ၊ မောင်သစ်လွင်၊ လူထုစိန်ဝင်း စတဲ့ ဘဝသရုပ်အစုံစုံကိုတပြိုင်နက်တည်း ထိတွေ့လေ့လာခွင့် ရစေပါတယ်။
ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်း၊ စံပယ်ဖြူ အမျိုးသမီး မဂ္ဂဇင်း၊ ဒီလှိုင်းစာစောင်၊ ဟံသာဝတီသတင်းစာတိုက်၊ ဘက်စုံစာစောင် စတဲ့ စာမျက်နှာတွေမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ရုပ်ပုံလွှာဆောင်းပါးတွေကို စုစည်းပြီး ‘ဟံသာဝတီ ဦးဝင်းတင်’ ကွယ်လွန်ခြင်း(၂) နှစ်ပြည့်အဖြစ် အမှတ်တရ ထုတ်ဝေထားတာပါ။
ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ချင်းစီကို ဖတ်ရင်း ဒီအတွေးအမြင် ရုပ်ပုံလွှာတွေထဲက ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ယုံကြည်ချက် ရဲရဲတောက် စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ စီးဝင်နစ်မျောသွားမိတယ်။ အရေးအဖွဲ့တွေက သွက်လက်ပြတ်သားသလောက် ညွတ်နူးပျော်ဝင်စေတယ်။
ပေးထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေကလည် ကဗျာဆန်လှပပြီး ရေးဖွဲ့ခံရသူတို့ရဲ့ ခံယူချက်၊ လုပ်ဆောင်ချက်နဲ့ စရိုက်သဘာဝကို ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်စေတယ်။ ‘ညိုမြအငေးနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အငေး အတွေး အရေး’၊ ‘ရန်သူမရှိ မိတ်ဆွေသာရှိ ဒဂုန်တာရာ၏ နိုင်ငံရေး ဉာဏ်အမွေ’၊ ‘ကတ္တီပါအိတ်စွပ် ကတ္တီပါလက်သီးပြင်းနဲ့ စစ်အာဏာခေတ်တစ်ရှဉ်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့သူ မောင်ဝံသ’၊ ‘လောကဝတ်ရုံလွှာ’၊ ‘စည်းပြင်ကသတင်း’၊ ‘သမိုင်းသောင်ပြင်ပေါ်က ဘဝခြေရာ’ စသဖြင့်။
ဒီရုပ်ပုံလွှာဆောင်းပါးကနေတဆင့် အဲဒီခေတ်အခါကနိုင်ငံရေး အလှုပ်အခပ် အတိုးအရွေ့ကိုလည်းတစေ့တစောင်း တွေ့မြင်စေပါတယ်။ ရုပ်ပုံလွှာရှင်တွေဟာ စစ်အာဏာရှင်စနစ်အောက်မှာ ဒူးမထောက် အရှုံးမပေးဘဲ အမှန်တရားဘက်ရပ်တည်ပြီး လူ့အခွင့်အရေးအတွက် တစ်နည်းတစ်ဖုံ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသူများမို့ စိတ်ခွန်အားနဲ့ ဘဝခွန်အား ရရှိစေတဲ့ စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ။
The Tanintharyi Times
